Archive for the ‘REFLEKTIM’ Category

Faleminderit futboll !

Posted: June 15, 2014 in AKTUALITET, REFLEKTIM

Image

Asnjëherë nuk kam qenë tifoze futbolli.

E vogël, i shihja ndeshjet vetëm sepse babi vendoste ta stoponte telekomandën aty ku luhej futboll. Më pas, më intrigonte në një mënyrë irrituese dashuria e kaq shumë njerëzve për këtë lojë dhe “fiksimi” i tyre për tu bërë adhurues të pakushtëzuar të një ekipi të caktuar. E kur i dëgjoja tek flisnin gjithë pathos për këtë pasion të tyrin, gjithmonë i pyesja: Po pse bën tifo pikërisht për këtë ekip? Për çudi apo jo, merrja përherë të njëjtën përgjigje, se që të vegjël atë ekip kishin dashur dhe nuk e kishin braktisur më.

Mund ta përfytyroj edhe tani si më hidhërohej fytyra nga kjo përgjigje që nuk e shuante kuriozitetin tim. “Ah Deli, ti nuk mund ta kuptosh!”  I lija në botën e tyre. Nuk i ngacmoja më. Le të merreshin me idhujt e tyre. Ndoshta s’do ta kuptoja kurrë, siç thoshin ata. (more…)

Advertisements

Image

Fiksimi për të patur në duar një produkt “Apple”, “Samsung” apo marka të tjera gjigande të teknologjisë, po shndërrohet padashur në një patologji të lehtë ose jo për të rinjtë sot përqark globit. Menjëherë pas daljes në treg të një produkti I-phone, I-pod, lap-top etj. me qindra blerës nxitojnë të kenë të parët emrat e fundit të tregut ndërkombëtar. Siç duket, edhe pse më rrallë, e njëjta gjë po ndodh edhe në vendin tonë. Shumë prej miqve e të njohurve të mi përdorin një apo më shumë prej këtyre produkteve dhe dëshira për tu përditësuar me teknologjinë e fundit bëhet gjithmonë e më e madhe.

Por, si e shoh unë fenomenin e “mollëzimit” në Shqipëri?

Është i pamohueshëm fakti që shumë shqiptarë mund t`i përballojnë çmimet e këtyre risive teknologjike dhe nuk përbën problem për ta update-imi i herpashershëm me këto produkte luksi. Megjithatë, (more…)

Image

People in my country are so weird. They wake up every morning and go to bed at nights complaining about their lives, but they don`t do a thing to change that. They always blame the others about their worries and stress and they don`t see what is really going on. For example, my cousin, who is graduated at law school, is very sad about the fact she can`t find a job. (more…)

The art of relationship

Posted: April 2, 2014 in LIBRI, REFLEKTIM

Relationship is an art. The dream that two create is more difficult to master than one. To keep the two of you happy, you have to keep your half perfect. You are responsible for your half, and your half has a certain amount of garbage. Your garbage is your garbage. (more…)

Ajo është e duhura

Posted: April 2, 2014 in LIBRI, REFLEKTIM
Image

Key in the lock

E si ta dish që ajo është e duhura për ty? Nëse 100 gra janë duke kërkuar për një burrë dhe secila do të të shohë ty si një mundësi për të qenë i saji, për sa prej këtyre grave do të jesh ti i duhuri? Përgjigjia është: Ti nuk e di. Ja pse ke nevojë të kërkosh më tepër, të eksplorosh dhë të ndërrmarrësh mbi vete rrezikun e gabimit. Por fillimisht duhet të dish me ekzaktësi se cilat janë nevojat e trupit tënd, cilat janë nevojat e mendjes tënde dhe se çfarë të përshtatet ty. Por unë mund të të them, se gruaja e duhur për ty, është ajo që ti e do për atë që është, gruaja që s`ke pse e ndryshon aspak. Ajo është për ty! Je me fat nëse e gjen, e njëkohësisht të jesh ti burri i duhur për të. (more…)

Dilematike

Posted: March 13, 2014 in DELI`S STUFF, REFLEKTIM

images

Nga Delinda Muçollari

 

E ndoqa pas deri në buzë të rrugës, e ç`të bëja tjetër? Nuk më ndodh shpesh të mbetem pa fjalë e pa zgjidhje.. Në atë moment,po..nuk kisha asnjë zgjidhje në dorë, ndërsa fjalët nuk di si më ikën para shikimit të tij. Derisa u dorëzova… dhe e lashë të ikte..

Nuk di në është aftësia ime gjeniale për të larguar nga vetja njerëzit që më japin më shumë se ç`u jap, apo është ligj i natyrës njerëzore. Marrim nga të tjerët çfarë na nevojitet, marrim edhe pak qe të na teprojë, i bëjmë për vete me çdo mënyrë dinake apo të sinqertë, nuk i lëmë rehat as kur s`ua kemi nevojën, dhe pastaj kur ndihemi të frustruar nga prania e tyre e tepërt në jetën tonë, fillojmë t`i largojmë pak nga pak.. Kjo është më e lehtë, dhemb më pak.. Pjesa e vështirë dhe më e bukura është kur janë vetë ata që duan të largohen prej teje. I bezdis prania jote ndoshta, i shqetëson..apo apo.. prania jote i bën aq të pafuqishëm sa dorëzohen në një luftë të pakuptimtë me veten dhe për t`i shpëtuar pafuqisë, zgjedhin të largohen.

(more…)

Po ç`ti bëj drejtorit!!

Posted: March 4, 2014 in AKTUALITET, REFLEKTIM

Nga Delinda Muçollari

Seç ma ha shpirtin sa herë kthehem në Korçë.. Besimi që kanë aty njerëzit për njëri-tjetrin dhe fakti që janë pak qejflinj thashethemesh bën që të merret vesh çdo gjë, për të gjithë.. Këtë herë një tjetër surprizë e pakëndshme më priti në qytet.

Pas zgjedhjeve të 23 qershorit, dhe skandalizimit tim të pamasë për ato poshtërsi që ndodhnin gjatë proçesit të votimit, saga e padrejtësive vazhdon ende me hapa të shpejtë: Zëvendësimi i drejtorëve (të çdo institucioni e çdo profesioni) është kryefjala e frikës dhe shpresës në juglindjen time. Shumë friken se do të hidhen tej, e shumë të tjerë shpresojnë të jenë të parët që të kapin karrigen më të rehatshme. Kjo stuhi e paturpshme kish kaluar edhe nga ish gjimnasi im. Drejtori duhej të dorëzonte karrigen!

Ishte rastësi fatkeqe që këtë lajm e mora ditën kur shkova aty për të takuar mësuesit e dikurshëm dhe drejtorin, të cilët kanë qenë më shumë se miq për mua. Menjëherë desha të dija nëse edhe mësuesit kishin pësuar të njëjtin fat. Më thanë se po zhvillohej  një mbledhje me rëndësi në sallën e madhe. Drejtoresha e re po merrte trashëgiminë!

Ishte ora e katërt e korridoret kishin rënë në qetësi. Zyra e drejtorit nuk pipëtinte. Nuk e mora guximin të përgjoja megjithëse po vdisja nga kurioziteti të dija se ç`po pëshpëritej midis ish drejtorit dhe drejtoreshës së ardhshme.  Të lësh punën duhet të jetë e dhimshme, por mbi të gjitha shqetësuese. Nuk di nëse u bë ai më tepër merak për këtë fakt, apo unë që iu thoja të gjithëve me keqardhje: “Bobo e pushuan!” Mbi të gjitha, duhet të jetë irrituese të detyrohesh të heqësh dorë nga një punë shumëvjeçare për shkaqe që s`kanë të bëjnë as me aftësitë e tua e as me personalitetin.

Kur ndërrohen pushtetet, ndërrohen edhe drejtorët! Këtë e morëm vesh, u bë aksiomë tani. As kjo qeveri nuk u përpoq të mos binte në këtë kurth, madje më keq se paraardhësja ( që ishte “mos o zot”) tak fap e bëri reformën e vet të madhe, e leu Shqipërinë me drejtorë rozë dhe të kuq. Se të gjithë vdesin për pak “drejtorllëk”, të gjithë duan të bëjnë pak si pasha.. dhe kur kanë milituar si Mic Sokola, e meritojnë me patjetër.. Se kështu vendos partia! E askush s`po mundet të reagojë si duhet. Ata që dalin para parlamentit janë të pafuqishëm edhe që të mbrojnë ligjërisht veten, ka skaduar kjo mbrojtje.. Të tjerë duhet të thonë fjalën e tyre, ata që e kanë një vend të rëndësishëm në shoqëri, liderat e opinionit, ata që janë prekur vetë nga ky abuzim pervers i pushtetit dhe ata që ligjërisht duhet t`i mbrojnë qytetarët nga këto palaçolliqe. Po ku është Avokati i Popullit? Eh jo.. Prit të legalizojmë njëherë martesat gay, pastaj të shohim të tjerat.. Po kush do i ndreqë këto punë?  Unë me krushkun??

Në Tiranë pislliqe bëhen kudo, po rrëmuja dhe kamuflimi gati perfekt e fshehin me pluhur heshtjeje gjithë çka ndodh.  Po këtu është keq e më keq. Të gjithë e dinë dhe asnjë nuk e pranon. Një tërbim masiv  i mitingashëve zjen nëpër zyra. Ata që kanë ngjirur zërin, kanë nevojë ta ushqejnë fytin tashmë. Ndërsa ish-ët, boll kanë ngrënë këta! Spastrime politike që më përngjajnë me spastrime hitleriane. Dikur vetëm bjondët sybojëqiell kishin të drejtën e botës, sot shqiponjëmavitë dhe trëndafilkuqët kanë të drejtën e drejtorllëkut! Kudo dridhen karrige, vishen dhe zhvishen kostume. Këtu gjithçka harrohet më shpejt. Ndërsa atje, në Korçë, gjithçka shihet më qartë dhe dhëmb më shumë!

Të ish për mua, do kisha përmendur emra e vende konkrete në këtë shkrim, do i kisha thënë ish drejtorit të mos e pranonte vendimin pa kërkuar deri në fund të drejtat e tij legjitime, do i kisha bërë edhe letër ministres së arsimit për t`i rrëfyer padrejtësitë që bëhen në emër të saj, ndoshta pa dijeninë e saj.. Po ja që drejtorin e kam mik dhe s`dua aspak t`i prish punë me përsiatjet e mia, ja që mësuesit i kam fort përzemër e s`dua t`i trazoj, ja që edhe unë vuaj nga sindroma e inferioritetit dhe mendoj se askush s`do të më dëgjojë tani që bakllavaja u nda.

Ehh, ç`ti bëj drejtorit që e kam pas zemërmirë.. se të ishte për këtë të renë.. upupupu!!!

Image